Voûte

Opgenomen in deel (delen)

Klik op een deeltje voor de volledige inhoudsopgave

N.B. Aanvullingen en verbeteringen in: NP 68 (1984)

Deze van oorsprong hugenotenfamilie stamt af van Pierre Voute († voor 1705), vermeld in de jaren 1678-1702 en koopman in het gehucht La Chazottié (onder Soulègre, in het huidige Franse departement Tarn, toen vallend onder de provincie Languedoc). Naamgenoten Voute of Voulte zijn in deze omgeving gedocumenteerd vanaf het midden van de zestiende eeuw.

Jean Jacques Voute (IV, 1713-1781), die zich vanaf 1735 Voûte schreef, vestigde zich op jonge leeftijd als koopman te Bordeaux. In 1738 week hij met zijn echtgenote en twee kinderen uit naar de Republiek, waar zij eerst een jaar verbleven in Culemborg, om zich een jaar later te vestigen in Amsterdam. Naast eigen handel legde hij zich hier in toenemende mate toe op de makelaardij in verfwaren, koffie, thee en tabak. Hiermee vergaarde hij een groot fortuin en vestigde hij een familietraditie. Na zijn inschrijving in het makelaarsgilde in 1743 zijn ook 25 van zijn nazaten tot in de twintigste eeuw als makelaar actief geweest. Dit deden broers en neven veelal in samenwerking met elkaar, in verschillende compagnieën, per product. Daarnaast waren, met name in de eerste helft van de negentiende eeuw, enkelen actief in de partenrederij.

Een opvallende telg was Robert Voûte (IV,9, 1747-1823), die vertegenwoordiger werd van het machtige bankiershuis Hope & Co. in St. Petersburg en Wenen, om vervolgens van 1806 tot 1809 lid te worden van de Staatsraad. Daarna was hij o.a. controleur-generaal van de publieke inkomsten en uitgaven. Tijdens de regering tijdens de Franse tijd was hij directeur voor de schatkist, waarvoor hij in 1811 de titel baron de l’Empire verkreeg.

Gedurende de negentiende en twintigste eeuw waren familieleden behalve in de makelaardij prominent in onder meer de handel, in besturen en in diverse academische beroepen.

Van de omvangrijke familie is tak A in 1901 uitgestorven. Tak B bestaat, naast een eerder afgesplitste, sinds 1816 Amerikaanse en in 2016 uitgestorven subtak, uit vijf staken, die binnen de familie worden genoemd naar de respectievelijke stamvaders, vijf broers.

In 1908 is de nog altijd actieve Voûte-Vereniging opgericht, met als hoofddoel de familiebelangen van de familie Voûte te bevorderen, de familieband te versterken en waar nodig ondersteuning te bieden.

Familiewapen Voûte Vergroot familiewapen Voûte

I. In blauw een zilveren keper, boven vergezeld van twee gouden harpen. Helmteken: een gouden harp. Dekkleden: blauw, gevoerd van goud.

De oudst bekende voerder van dit eerste wapen is Jean Jacques Voûte (IV, 1713-1781), blijkens een zilveren zegelstempel uit 1773 in familiebezit, met zijn wapen – zonder kleuraanduiding – in alliantie met dat van zijn derde echtgenote Susanne Icard.

Eveneens zonder kleuraanduiding en zonder helmteken en dekkleden zegelden ds. Abraham Charles Voûte (IV,12, 1751-1822), Alexander Voûte (BA, VIIe, 1808-1885) en andere, niet geïdentificeerde leden van de familie uit de negentiende eeuw (zegelcollecties CBG). Het wapen van Robert Voûte (BB, VIIf, 1810-1871) is in bovengenoemde kleuren en configuratie afgebeeld in het wapenboek van de regenten van het Amsterdamse Oudezijds Huiszittenhuis. [Stadsarchief Amsterdam, coll. Genealogie-handschriften (toegang 5015), inv.nr. 338, fol.137]. Hij was regent vanaf 1870.

Familiewapen Voûte Vergroot familiewapen Voûte

II. In blauw een zilveren keper, boven vergezeld van twee gouden harpen, onder van een gouden granaatappel, rood geopend, groen gesteeld en gebladerd. Helmteken: een gouden harp. Dekkleden: blauw, gevoerd van goud.

Van dezelfde Robert Voûte (VIIf) en van diens broer Cesar Voûte (BE, VIIi, 1817-1874) is eerder dit tweede wapen afgebeeld op het wapenbord van de overlieden van het makelaarsgilde (en hun opvolgers) te Amsterdam. Dit is nog aanwezig in het voormalige Makelaers Comptoir aldaar, thans coll. Vereniging Hendrick de Keyser. De broers werden commissaris van het Makelaarskantoor in respectievelijk 1857 en 1871. Op het wapenbord van dit gilde is het eerste wapen vermeerderd met een granaatappel uit het wapen Icard. Afstammelingen van hun broers Willem Voûte (BC, VIIg, 1811-1857) en mr. Jan Voûte (BD, VIIh, 1814-1861) voerden eveneens dit vermeerderde wapen. Tegenwoordig wordt dit wapen algemeen door de familie gevoerd.

Familiewapen Voûte Vergroot familiewapen Voûte

Robert Voûte (IV,9, 1747-1823) voerde als baron de l’Empire het volgende wapen: gevierendeeld: I gedeeld; 1 in zilver een blauwe keper, boven vergezeld van twee antieke zwarte harpen, 2 drie tulpen van natuurlijke kleur; II geschaakt van zeven rijen van zes vakken rood en goud (‘barons tirés du Conseil d’État’); III gedeeld; 1 in rood een gekanteelde zilveren dwarsbalk, boven vergezeld van een gewende gouden wassenaar, onder van een gouden hart, 2 in groen drie springende gouden hazewindhonden, boven elkaar; IV gedeeld; 1 in zilver een blauwe dwarsbalk beladen met drie zilveren vijfpuntige sterren, boven vergezeld van een rechterarm van natuurlijke kleur, een blauw zwaard houdende, komende vanuit een wolk gaande vanuit de linker kwartierrand, ondersteund door een blauwe keper vergezeld van drie halve klimmende rode windhonden, 2 in zilver vijf blauwe kanonskogels gestapeld 2-3, boven vergezeld van twee blauwe wassenaars. [A. Révérend, Armorial du Premier Empire. Titres, majorats et armoiries concédés par Napoléon Ier (Parijs 1897) 387 en P. Lamarque, L’héraldique napoléonienne (Saint-Jorioz z.j.), deel I, blad 115 en deel II, 413-414].

Genealogisch en historisch

  • N. Plomp, ‘Jean Jacques Voûte (1713-1781) en zijn Franse familie’, Jaarboek Centraal Bureau voor Genealogie 37 (1983) 204-229
  • A.A. Vorsterman van Oyen, ‘Geslacht De Comte later genaamd Voûte’, Algemeen Nederlandsch Familieblad 10 (1893) 37-47 
  • R.Th. Muschart, ‘Voûte (Amsterdam)’, De Ned. Leeuw 57 (1939) 25-26;
  • M.J.E. Voûte-Reitsma, Samuel Lancelot Voûte en zijn nakomelingen de naam Voûte dragend (Soest 1980)
  • R. Graveland e.a., Voûte Parenteel. De afstammelingen van Jean Jacques Voûte (1713-1781) en Susanne Icard (1717-1810) (’s-Gravenhage 2006; uitgave van Centraal Bureau voor Genealogie).

Biografisch

  • Robert Voûte (1747-1823) in:
    • N.N.B.W. 2 (Leiden 1912) 1508-1509
  • Petronella Voûte (1804-1877) in:
    • Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland
  • Edward John Voûte (1887-1950)
    • B.W.N. 5 (’s-Gravenhage 2002) 526-528

Biografisch portaal

Zoek op 'Voute' op de website van het Biografisch Portaal van Nederland.

N.B. De aldaar vermelde personen kunnen ook telgen van gelijknamige, niet-verwante families betreffen.

Lijst met afkortingen

Voor de Wikipedia pagina over het geslacht Voute klik hier.

Vereniging voor Leden van de Familie Voûte, opgericht in 1908

- Archief van de familie Voûte en aanverwante geslachten en archivalia van handelsfirma’s en rederijen Voûte, 1452-2024

- Archief van de Voûte Vereniging, 1908-2024

(beide vooralsnog in particulier bezit).

Zie voor meer informatie over de naam Voute de Nederlandse Familienamenbank.

N.B. De informatie aldaar kan ook een gelijknamige, niet-verwante familie (of families) betreffen.